ŚWIADECTWA NA RZECZ MŁODEGO WIEKU ZIEMI (D. Russell Humphreys, Ph.D.) PDF Drukuj Email
Środa, 19 Październik 2016 22:42

Poniżej omawiamy czternaście zjawisk, które stoją w konflikcie z ewolucyjną ideą wielomiliardowego wieku świata. Liczby podawane poniżej wytłuszczonym drukiem określają maksymalne wartości dla wieku każdego z procesów. Liczby podawane drukiem pochyłym to wartości wymagane przez teorię ewolucji. Rzecz w tym, że owe maksymalne okresy czasu są zawsze dużo krótsze, niż wymaga teoria ewolucji, zaś wiek biblijny (6000 lat) dobrze do nich pasuje. Podane przykłady świadczą więc zarówno przeciwko ewolucyjnej skali czasowej, jak i za skalą biblijną. Istnieje zresztą znacznie więcej tego rodzaju świadectw, te jednak wybrane zostały ze względu na ich prostotę. Niektóre z pozycji na liście można pogodzić z poglądem o starej Ziemi wyłącznie przez mało prawdopodobne i nieudowodnione założenia, inne zaś pasują tylko do teorii młodej Ziemi.

1. Galaktyki zwijają się o wiele za szybko.

Gwiazdy naszej własnej galaktyki, czyli Drogi Mlecznej, obiegają jej centrum z różnymi prędkościami, przy czym te bliżej centrum poruszają się z większą prędkością niż te, które są dalej. Zaobserwowana prędkość rotacji jest taka, że gdyby nasza galaktyka miała więcej niż kilkaset milionów lat, byłaby niewyraźnym dyskiem gwiazd, a nie jak obecnie spiralą. A nasza galaktyka ma podobno co najmniej 10 miliardów lat. Ewolucjoniści nazywają to „dylematem zwijania” (ang. „the winding-up dilemma”) i wiedzą o nim od pięćdziesięciu lat. Proponowali wiele teorii mających ten problem wyjaśnić, ale każda z nich została obalona po krótkim czasie popularności. Ten sam dylemat dotyczy innych galaktyk.

2. Zbyt mało pozostałości po supernowych.

Obserwacje astronomiczne wskazują, że galaktyki podobne do naszej są sceną wybuchu supernowej (gwałtownie eksplodującej gwiazdy) raz na 25 lat. Gaz i pył po takiej eksplozji jest rozrzucany dookoła i powinien być widziany przez ponad milion lat. Jednak najbliższe części naszej galaktyki, gdzie możemy zaobserwować takie pozostałości, wskazują na około 200 eksplozji supernowych. Liczba ta zgodna jest z okresem nie więcej niż 7000 lat wybuchania tych gwiazd.

3. Komety rozpadają się zbyt szybko.

Zgodnie z teorią ewolucji wiek komet powinien wynosić tyle samo, co wiek Układu Słonecznego, czyli około 5 miliardów lat. Kiedy jednak każda z komet w swym biegu wokół Słońca zbliża się do niego, traci tyle ze swojej materii, że nie mogłaby przetrwać dłużej niż około 100 tysięcy lat. Wiele komet ma zwykle mniej niż 10 tysięcy lat.

4. Zbyt mało mułu na dnie morza.

Woda i wiatry erodują co roku ponad 20 miliardów ton ziemi i skał na kontynentach i przenoszą je do oceanów. Materiał ten zbiera się jako luźny osad na twardym bazaltowym dnie morskim. Średnia grubość tego osadu w oceanach wynosi niecałe 400 metrów. Główny sposób, w jaki możliwe jest jego usuwanie, polega na powolnym wsuwaniu się dna oceanicznego pod płyty kontynentalne (ang. „tectonic subduction”). Świecka prasa naukowa pisze, że proces ten zmniejsza ilość osadu o 1 miliard ton rocznie. Wynika z tego, że pozostałe 19 miliardów ton rocznie osadza się dalej. W tym tempie obecny poziom osadu zostałby osiągnięty w ciągu 12 milionów lat. Według teorii ewolucji zarówno proces erozji, jak i zmniejszania ilości osadu na dnie morza trwa nieprzerwanie od trzech miliardów lat. Gdyby tak było, to grubość osadów sięgałaby kilkudziesięciu kilometrów. Alternatywne wytłumaczenie kreacjonistyczne mówi o nagłym powstaniu osadu w trakcie potężnej katastrofy – opisanego w Księdze Rodzaju potopu, który miał miejsce około 5000 lat temu.

5. Zbyt mało sodu w wodzie morskiej.

Wraz z wodami rzek oraz z innych źródeł do oceanów wpada co roku 450 milionów ton sodu. Jednocześnie tylko 27% tej ilości każdego roku opuszcza oceany, a więc pozostała część akumuluje się. Gdyby w morzu nie było na początku żadnego sodu, to obecna jego ilość zebrałaby się w czasie krótszym niż 42 miliony lat. Jest to dużo mniej, niż zakłada model ewolucyjny, czyli 3 miliardy lat. Jeśli nawet w przeszłości ubytek sodu był większy, to przy najbardziej korzystnym scenariuszu i tak daje to tylko 62 miliony lat. Pomiary innych składników wody morskiej podważają teorię ewolucji w jeszcze większym stopniu.

6. Pole magnetyczne Ziemi słabnie zbyt szybko.

Całkowita energia pola magnetycznego Ziemi zmniejsza się dużo szybciej, niż chcieliby to widzieć zwolennicy teorii ewolucji, z okresem połowicznego zaniku na poziomie około 1465 lat. Według ewolucjonistycznych teorii Ziemia musi utrzymywać swoje pole magnetyczne od miliardów lat. Teoria kreacjonistyczna lepiej współgra z danymi. Tłumaczy ona wiele cech tego pola: jego stworzenie, szybkie zmiany w czasie biblijnego potopu czy stały jego spadek od czasów Chrystusa. Całkowita energia pola zawsze malała przynajmniej tak szybko jak w czasach obecnych. W tym tempie pole magnetyczne Ziemi nie może być starsze niż 20 tysięcy lat.

7. Wiele warstw geologicznych jest zbyt pofałdowanych.

W wielu terenach górskich obserwuje się grube na kilkaset metrów warstwy geologiczne przegięte i pofałdowane na kształt wsuwki do włosów. Według konwencjonalnej skali geologicznej formacje te uległy najpierw utwardzeniu, potem zaś, po setkach milionów lat, pofałdowaniu. Jednak brak pęknięć i stopień pofałdowania świadczy o tym, że owe warstwy musiały być jeszcze wilgotne i nieutwardzone, gdy zachodziły ich przekształcenia. Musiało to nastąpić mniej niż kilka tysięcy lat po osadzeniu się warstw.

8. Materiał biologiczny rozkłada się zbyt szybko.

Naturalne promieniowanie radioaktywne, mutacje i inne procesy niszczące degradują DNA i każdy inny materiał biologiczny. Pomiary tempa mutacji w mitochondrialnym DNA zmusiły niedawno badaczy do obniżenia wieku „mitochondrialnej Ewy” z 200 tysięcy do być może nawet 6 tysięcy lat. Eksperci zajmujący się DNA utrzymują, że w naturalnym środowisku nie może ono przetrwać dłużej niż 10 tysięcy lat. Tymczasem nienaruszone DNA znaleziono w skamieniałościach teoretycznie znacznie starszych: w kościach Neandertalczyków, owadach zatopionych w bursztynie, a nawet w kościach dinozaurów. Reaktywowano bakterię, której DNA nie było uszkodzone, choć jej wiek oceniano na 250 milionów lat. Również miękkie tkanki i komórki krwi znalezione w skamielinach dinozaurów zdumiały naukowców.

9. Poziom radioaktywności w skamielinach skraca „ery” do kilkuletnich okresów.

Radioaureole (ang. „radiohalos”) to kolorowe kręgi wokół mikroskopijnej wielkości minerałów radioaktywnych znajdowanych w kryształach górskich. Są one kopalnym świadectwem rozpadu promieniotwórczego. „Ściśnięte” radioaureole Polonu 210 wskazują, że formacje z Kanionu Kolorado datowane na jurę, trias i eocen osadziły się w przeciągu miesięcy, a nie setek milionów lat, jak wskazuje konwencjonalna skala.

10. Zbyt dużo helu w minerałach.

Uran i tor w trakcie rozpadu na ołów generują atomy helu. Jeden z artykułów w fachowej prasie naukowej pokazał, że hel powstały w kryształach cyrkonu w głębokiej i gorącej prekambryjskiej skale granitowej nie miał czasu na ucieczkę. Choć skały te zawierają produkty rozpadu promieniotwórczego z 1,5 miliarda lat, niedawne pomiary wskazują, że hel wydzielał się od około 6 tysięcy lat. Świadczy to także o istnieniu w ciągu minionych tysięcy lat epizodów bardzo dużego przyspieszenia rozpadu radioizotopów, które w dzisiejszych warunkach mają długie czasy połowicznego zaniku.

11. Zbyt dużo węgla C-14 w głębokich warstwach geologicznych.

Izotop węgla C-14 nie powinien istnieć w żadnej próbce starszej niż 250 tysięcy lat – jego okres połowicznego rozpadu wynosi tylko 5700 lat. Okazało się jednak rzeczą niemożliwą znaleźć jakiekolwiek źródło węgla poniżej warstwy plejstoceńskiej (czyli datowane jako starsze niż około 2,5 miliona lat), które nie zawiera tego izotopu. A przecież warstwy takie mają podobno miliony czy nawet miliardy lat. Jest to bardzo mocne świadectwo, że wiek Ziemi liczy się w tysiącach lat.

12. Niewystarczająca liczba szkieletów z epoki kamienia.

Antropolodzy ewolucyjni twierdzą, że Homo sapiens istniał już 185 tysięcy lat, zanim zaczęło się rolnictwo, a wielkość jego populacji wynosiła od jednego do dziesięciu milionów i utrzymywała się w tamtym czasie na mniej więcej stałym poziomie. Przez cały ten okres ludzie grzebali swoich zmarłych, często umieszczając w grobach jakieś przedmioty. Według tego scenariusza pochowanych powinno być co najmniej 8 miliardów ludzi. Tymczasem znaleziono tylko kilka tysięcy szkieletów, co sugeruje, że epoka kamienia była dużo krótsza, niż sądzą ewolucjoniści, i być może trwała tylko kilkaset lat.

13. Uprawa roli to umiejętność dużo starsza.

W ramach poglądu ewolucyjnego najczęściej mówi się, że ludzie przez 185 tysięcy lat epoki kamienia żyli jako łowcy i zbieracze. Dopiero około 10 tysięcy lat temu mieliśmy nauczyć się rolnictwa. Świadectwa archeologiczne pokazują jednak, że ludzie epoki kamienia byli tak samo inteligentni jak my. Jest nieprawdopodobne, aby żaden z 8 miliardów ludzi wspomnianych w punkcie 12 nie odkrył, że rośliny wyrastają z nasion. Bardziej prawdopodobne jest, że jeśli ludzie żyli w ogóle bez rolnictwa, to tylko na krótko po Potopie.

14. Historia jest zbyt krótka.

Według ewolucjonistów człowiek epoki kamienia istniał przez 190 tysięcy lat, zanim zaczął pisać 4-5 tysięcy lat temu. Człowiek prehistoryczny budował megalityczne konstrukcje, ozdabiał jaskinie pięknymi rysunkami oraz rejestrował fazy księżyca. Dlaczego, mając takie zdolności, miałby czekać dwa tysiące stuleci, by zacząć spisywać historię? Biblijna skala czasowa jest dużo bardziej prawdopodobna.


Autor: D. Russell Humphreys, Ph.D.

Amerykański kreacjonista młodej Ziemi. Stopień doktora w dziedzinie fizyki zdobył na Louisiana State University. Jest autorem zarówno publikacji kreacjonistycznych, jak i artykułów w technicznych czasopismach naukowych.

***

Na podstawie artykułu prof. D. Russella Humphreysa „Evidence for a Young World” opracował Paweł Machała. Całość artykułu wraz z przypisami i bibliografią dostępna jest na stronie organizacji Institute for Creation Research: www.icr.org/article/evidence-for-young-world.

 

Spotkaj się z Nami

Każdej niedzieli
zbieramy się, żeby studiować Biblię i spotkać się ze sobą. Jeśli chcesz nas poznać, skontaktuj się z nami.

Aktualnie Online

Naszą witrynę przegląda teraz 98 gości